Zaterdagavond 25 september 2010 hebben wij meegewerkt aan en mooie zangavond ten bate van Stichting Nohé, samen met Gemengd Koor Viva Vox uit Elspeet o.l.v. Marcel van de Ketterij.

NOHE is een zorgboerderij, maar wel van een bepaald type, namelijk een werkervaringsproject. Sommigen spreken niet over een werkervaringsproject maar over een arbeidstrainingscentrum. Het doel van NOHE is jongeren en ouderen die door een verstandelijke beperking of door psychische problematiek moeilijk een plaats op de arbeidsmarkt kunnen krijgen, werkervaring op te laten doen. Indien nodig wordt aan hen ook arbeidstraining te geven. Met die werkervaring en arbeidstraining betreden onze deelnemers beter toegerust de arbeidsmarkt en wordt voor hen de kans op een vaste werkplek groter. Een doel dus om je voor in te zetten.

Het concert vond plaats in de sterk beeldbepalende Bovenkerk te Kampen, die stamt uit de 12e eeuw, als Romaanse kerk en in de 13e eeuw opnieuw gebouwd in Vroeg-Gotische stijl. In de 14e eeuw is hij uitgebouwd, waarna de kerk in de 15e eeuw zijn voltooide vorm heeft gekregen. De kerk heeft twee orgels: het grote Hinz-orgel en een fraai koororgel. Ondanks de onttakeling tijdens de Beeldenstorm en de vaak brute veranderingen in de loop van zijn turbulente lange leven is de kerk een sfeervol gebouw met een bijzonder fraaie akoestiek. Dit zijn redenen waarom wij altijd bijzonder graag in de Bovenkerk zingen en zeker wij niet alleen.

Op het moment dat wij in de kerk arriveerden was het gemengd koor Viva Vox aan het inzingen. Dit bood ons de kans om voor te genieten van de fraaie resultaten van het werk van dit koor en haar dirigent Marcel van de Ketterij. De aanhang die met de deelnemers was meegekomen mocht alvast mee naar binnen en kreeg zo ook een voorproefje.
Hierna was het onze beurt om in te zingen. Ik was min of meer gecharterd om de avond op foto’s vast te leggen en had de eerste opnamen van Viva Vox al op de kaart. Het viel niet mee. Zwak licht en lange sluitertijden. De mensen zaten uiteraard niet stil tijdens het zingen. Het was even zoeken naar de goede (soms handmatige) instellingen. Uiteindelijk hield ik toch een stel redelijke rarekiekjes over voor voornamelijk de website. Zie eind deze week www.jeduthun.nl maar: knopje ‘kijken’. Hopelijk zijn ze geen vlaggen op de modderschuit. Tijdens het plaatjesschieten zong ik gewoon mijn partij mee. Tot vermaak van het ‘publiek’. Dat publiek roezemoesde tijdens het inzingen gewoon door. Dit deed echter maar zeer weinig inbreuk op onze concentratie.

Onder het genot van een beker eersteklas koffie en een goed gesprek wachtten we op het moment dat we moesten aantreden. Intussen stroomde het publiek van de avond binnen. De opkomst was redelijk; het middenschip zat vol. Maar wij hebben weleens een overvolle Bovenkerk meegemaakt, vooral tijdens een van onze kerstuitvoeringen alhier.

De avond werd op indrukwekkende wijze geopend door de weleerwaarde heer ds. A. van de Weerd. Hij haakte in op de doelen van NOHE. Een inleiding om goed over na te denken. Wat doen wij er nu verder mee? Daarna samenzang.

Nu was de beurt aan Viva Vox. Onze dirigent zette de pet van organist op. Wat hem weer vlotjes afging. Viva Vox bracht zes nummers, onderbroken door samenzang. Het nagestreefde niveau was hoog, de vertolking goed. We genoten best van de muzikale uitvoering.

Na samenzang met collecte – we hopen dat de opbrengst er mag wezen – wisselden de koren van plaats en mochten wij ons laten horen.

Ik had de indruk dat Arie Kortleven ons weer aan zijn vingers had hangen. Met simpele maar zeer duidelijke handgebaren en vooral mimiek en blikken van verstandhouding krijgt hij ons meestal wel precies waar hij het hebben wil. Velen van ons lieten zich redelijk gaan en gingen helemaal op in de zang. Zij zongen met volle overgave; met ‘diep op de borst zakkende kaak’ en veel ademsteun uit de buik, jeweetwel. Goed gemotiveerd en enthousiast. Mede natuurlijk dankzij Arie, toch? Het zingt ook wel erg fijn in zo’n kerk. Het resultaat was er ook wel naar; van veel luisteraars kregen we complimenten. Echter, wel opletten, hier en daar vielen we niet erg precies gelijk in. Geloof ik. Ikzelf had soms zelfs last van een klein uitschietertje. Helaas. Kaak soms te vér uitgezakt? Keel té los? Dientengevolge kriebels op de huig? Misschien? Dus, zoals altijd kan het nog beter. Dus. Niets is volmaakt. Maar mooi was het. Terwijl wij zongen zat de organistenpet op het hoofd van Marcel van de Ketterij, dirigent van Viva Vox. Welbekend, goed spel.

Ook wij zongen zes liederen, onderbroken door samenzang.

De avond werd afgesloten door ds. A. v.d. Weerd, met dank aan de meewerkenden, complimenten aan de koren, gebed en afsluitende samenzang, staand uitgevoerd.

We kunnen weer voldaan terugkijken op een geslaagde avond. Hopelijk mag Gods eer ermee grootgemaakt worden en tevens een stukje Evangelisch brood op het water uitgestrooid mogen zijn. Ook voor onszelf.